этиш. 1.. Үшүгөндө, корккондо, кубанганда ж. б. токтоно албай титирөө, калчылдоо. Ал кубангандан калтырап да кетти (Аалы). Калтырап коркуп тургандай, Кайратсыз өскөн жан белем (Бөкөнбаев).
2. Сараңдануу, зыкымдануу, дүнүйөгө, оокатка кароо болуу. Жанынан беш тыйын чыкса, калтырай турган сараң киши. Чычканга түк бүткөн сайын калтырайт (макал).
дрожать, трепетать;
эки көзү жалдырап, эт жүрөгү калтырап фольк. глаза его смотрят просительно, сердце трепещет.
калтыра-
калтырап-титиреп
1. Чыйрыкканда, катуу үшүгөндө, кубанганда, корккондо, ачуусу келгенде ж. б. учурда токтоно албай титирөө, калч-калч этүү. Ал кубанганынан калтырап да кетти (Токомбаев). Калтырап коркуп тургандай, Кайратсыз өскөн жан белем (Бөкөнбаев). Калтырабай үйгө кирчи, үшүп кеткен тура! («Ала-Тоо»). Тоту ачуусуна чыдай албай калтырап, өңү кумсарып турду (Жантөшев). Батыш калтырап коркуп, азга эшик ачкан жок (Байтемиров). 2. өт. Сараңдык кылуу, дүнүйөгө, оокатка кароо болуу, зыкымдануу. Жанынан беш тыйын чыкса калтырайт.
дрожь;
бүткөн бойду калтырак басты всё тело задрожало.
сын. 1. Токтоно албай калтыроочулук. Бүткөн бойду калтырак басты. [Ажардын].. бүткөн боюна калтырак кирди (Баялинов). Бүткөн бою жылыбаган калтырак.
2. өт. Өтө сараң, дүнөкор
Дененин калтыраган абалы, токтоно албай калтыраган көрүнүш. Карыптын бүткөн боюн калтырак баскан сыяктуу муундары дирилдейт (Абдукаримов). Муундарын калтырак баскан Айгүл Кемелди жалдырай карады («Ленинчил жаш»).
Бүткөн бойду калтыратып, чыйрыктырып кармай турган оору (мис, безгек). Калтырама оору тийгенсип, калтырай түштү («Советтик Кыргызстан»).
возвр. от калтыра-
вздрагивать, дрожать;
калтыранып судорожно.
калтыра этишинин аркылуу мамилеси.
понуд. от калтыра-
доводить до дрожи, заставлять дрожать, приводить в трепет;
кароолчу койгон кыздарды калтыратып, шаштырып фольк. девушек, поставленных на страже, он привёл в трепет, перепугал.
калтыра этишинин аркылуу мамилеси.
дрожь, озноб (напр. при лихорадке).
калтырама менен бирдей. Анын колу кадимки безгектин калтыратмасындай болуп калчылдайт (Абдукаримов).