1. трясти; приводить что-л. в движение; ак сакалын жайкаган он потряхивал своей (густой и длинной) седой бородой; 2. то же, что жайга-; кейиген дилин билгизбей, жайкап сүйлөп, токтолду стих. его обиженное сердце незаметно обласкав, он замолчал; алдап-соолап жайкайын фольк. уловками и хитростью я (всё) улажу; жакшы сөз менен жайкайын я добрыми речами обойду (его); бал сөзу менен ары жайкап, бери жайкап своими медовыми речами то так, то этак улещая; кур сөз менен жайкаган пустыми разговорами он втирал очки.
1. Көңүлү куунак капарсыз, шайыр мүнөздө болуу, алчылануу, жагалдануу. 2. Көңүл жубатуу, кошоматтануу, жалпалактоо, жайкаңдоо. Бу куу неме кайра жайкактап соолуга түшүп, анан жайбаракат сүйлөмөк болду (Бектенов).
возвр.-страд. отжайка-; 1. раскачиваться из стороны в сторону; жайкала басат он ходит важно, плавно покачиваясь; сакалың жайкалган у тебя борода лопатой; твоя борода важно расправлена; твоя борода придаёт тебе важный вид; чөбү жайкалган жер место, покрытое густой и сочной травой; кызыл ат жүрөт жайкалып, өзөндүн тегиз сазында фольк. по ровному прибрежному болоту величаво расхаживает сивый конь; 2. быть впору и к лицу; көйнөгу жайкалган на ней платье впору и к лицу.
Ары-бери ыргалган жагымдуу көрүнүш. Ой-тоо толгон түркүн гүл, Желге ыргалып жайкалган (Барпы). Бул жер болсо мына чөбү чабылып, айдаган сулулар жайкалып калды (Байтемиров). Телтору атты берсеңиз, Жоого минсин жайкалып («Курманбек»). Жайкала басып айылдын келиндери айттап жүрүшөт (Каимов).
этиш.Эпилдеп-жепилдеп сылык мамиле кылуу.Жакшы жигит жайкаңдап Адамдын көөнүн калтырбайт (Токтогул). — Кымыз деген тамак жылкы болсо гана болот! — деп, Сары дагы жайкаңдады (Убукеев).