Киргизско-русский словарь Юдахина
карс I
подражание треску, резкому звуку, звуку от резкого удара;
мылтык атып тарс коюп, добул согуп карс коюп фольк. из ружья выстрелил, бахнув, в барабан ударил, тряхнув;
аттардын карс-карс ооздук кемиргендери угулду слышалось звяканье удил, которые грызли кони;
карс-карс күлүп жиберди он громко захохотал;
карс-тарс атишпей, сыпайы өсүшүп, сылык болуп калышат экен друг другу не грубят, становятся вежливыми, обходительными.
карс II
южн.
белый головной платок.

Толковый словарь кыргызского языка. 2015
1. Урулуудан, согулуудан же катуу нерсенин чорт сынып кетишинен чыккан дабыш. Сырт жактан дүк-дүк, карс-карс каалганы койгулаган дабыш удаа-удаа жаңырды (Бейшеналиев). Карс этип найза сынып, бир кулачы (Маликов). Колундагы сынык сабоо менен кашаң тору атты улам карс эттире бир чаап келаткан Ажар (Жантөшев). 2. Катуу чыккан күлкүнү билдирүү үчүн колдонулат. Мукаш карс күлүп жиберди (Сыдыкбеков). Карт жумушчу жаак сөөктөрүн оркойтуп, карс-карс күлдү (Каимов).

Киргизско-русский словарь Юдахина
1. общее название рыскающих зверей: волка, лисицы и т.п.;
караңгыда карсактын изин кууса, жаңылбас фольк. если (даже) в темноте он гонит зверя по следу, (и то) не собьётся;
2. (точнее карсак түлкү) корсак, лиса степная;
3. общее название мух и гнуса.

Толковый словарь кыргызского языка. 2015
1. Жырткыч айбандардын жалпы аты (түлкү, карышкыр ж. б.). Карсак жүрбөс калыңда, Карайлаган бир жанмын («Манас»). Караңгыда карсактын, Изине түшсө жаңылбас, Укма билген кары бар («Сейтек»). Карыс Дуулат алдыда, Карсактын изин тааныган («Эл адабияты»). 2. Куйругу менен кулагынын учунда карасы бар кичирээк түлкү.

Толковый словарь кыргызского языка. 2015
1. Кагылганда, урулганда карс-карс эткен дабыш чыгуу, карс-карс этүү. Мылтыктын огу тарсылдап, Доолдун үнү карсылдап («Манас»). Товар жүктөлүүчү кызыл вагондор такоолдорун карсылдата сүзүшүп чиркелүүдө (Сасыкбаев). Кара болот ооздук, Көмөкөйдө карсылдап («Сейтек»). 2. Аябай катуу күлүү, карс-карс күлүү. Атасы муну укканда ого бетер карсылдап күлдү («Ала-Тоо»).

Киргизско-русский словарь Юдахина
понуд. от карсылда-;
манжаларын карсылдатып койду он звонко хрустнул пальцами;
карсылдатып саба- тузить с треском;
уста темирди карсылдатып ургулады кузнец так ударял (молотом) по железу, что треск шёл.

Киргизско-русский словарь Юдахина
карсылдаш I
и. д. от карсылда-
потасовка.
карсылдаш- II
взаимн. от карсылда-
1. издавать треск (о нескольких предметах одновременно);
2. перен. тузить, лупцевать друг друга;
карсылдашып урушту они дрались так, что треск шёл.

Энциклопедия "Манас". ч.1.
КАРСЫМАН — топоним. Жакыптын жылкысын тийген калмактардын бала баатыр Манастан аман калгандары качып, К. суусунун боюндагы сайга корголошот (Сагымбай Орозбаков, 1. 124).

Толковый словарь кыргызского ремесленничества (Кыргыздын кол өнөрчүлүгү) А. Акматалиева
Сайма буюмдарына көркөм көчөт түшүрүү үчүн жердикти кере турган жыгач алкак. Карскан — электин алкагы. Карскан менен карсынан бири-бирине үндөшүп турат. Кээде мындай керилген алкакты кергич деп да жүрүшөт.