Толковый словарь кыргызского языка. 2015
1. Жырткыч айбандардын жалпы аты (түлкү, карышкыр ж. б.). Карсак жүрбөс калыңда, Карайлаган бир жанмын («Манас»). Караңгыда карсактын, Изине түшсө жаңылбас, Укма билген кары бар («Сейтек»). Карыс Дуулат алдыда, Карсактын изин тааныган («Эл адабияты»). 2. Куйругу менен кулагынын учунда карасы бар кичирээк түлкү.