Толковый словарь кыргызского языка. 2015
1. Кагылганда, урулганда карс-карс эткен дабыш чыгуу, карс-карс этүү. Мылтыктын огу тарсылдап, Доолдун үнү карсылдап («Манас»). Товар жүктөлүүчү кызыл вагондор такоолдорун карсылдата сүзүшүп чиркелүүдө (Сасыкбаев). Кара болот ооздук, Көмөкөйдө карсылдап («Сейтек»). 2. Аябай катуу күлүү, карс-карс күлүү. Атасы муну укканда ого бетер карсылдап күлдү («Ала-Тоо»).