ШТЫР учураш этишинин аркылуу мамилеси.
этиш. 1. Жолугуу, кезигүү, кездешүү. Учурадым айылдаш бир курбума (Нуркамал). Жолдон Жумадыл агайга учурайбыз (Үмөталиев).
2. Кандайдыр бир абалга, окуяга, кыйынчылыкка ж. б. дуушар болуу, кез келүү, кабылуу. Чабандар алдында айдап жүргөн малы менен бирге жутка учурап да калат («Советтик Кыргызстан»). Эгиндин орум-жыйымы башталып калган кезде кырсыкка учурабасаңар экен (Абдукаримов).
3. Көрүнүү, сыяктануу, сезилүү. Бригадирдин өңү эмнегедир жылуу учурады (Сасыкбаев). Шакшандан өөн учурап мындай туруш, «Узатып коёюн» деп кылдым сунуш (Үмөталиев).
1. встретиться, натолкнуться;
безбелдек көп учурайт стрепеты встречаются часто;
2. представиться, показаться чем-л., каким-л.;
жылуу учура- казаться приятным, близким, знакомым;
өңү эле жылуу учурайт, бул аялды кайдан көрдүм эле? где я видел эту женщину? лицо её (мне) как-будто знакомо;
өңү суук учурады его лицо показалось неприятным, противным;
алардын күлүмсүрөгөн көздөрү бизге жылуу учурады их улыбающиеся глаза нам были приятны;
түсү жыландай учурады он казался (противным), как змея;
жутка учура- пострадать от джута (см. жут I);
үзгүлтүккө учура- оказаться в прорыве (напр. о плане работ);
зыянга учура- получить повреждение; понести ущерб.
collide ко’лайд;
confront кон‘франт
1. Жолугуу, кезигүү, кездешүү. Учурадым айылдаш бир курбума (Нуркамал). Жолдон Жумадыл агайга учурайбыз (Үмөталиев). 2. Кандайдыр бир абалга, окуяга, кыйынчылыкка ж. б. дуушар болуу, кез келүү, кабылуу. Чабандар алдында айдап жүргөн малы менен, бирге жутка учурап да калат («Советтик Кыргызстан»). Эгиндин орум-жыйымы башталып калган кезде кырсыкка учурабасаңар экен (Абдукаримов). 3. Көрүнүү, сыяктануу, сезилүү. Бригадирдин өңү эмнегедир жылуу учурады (Сасыкбаев). Шашкандан өөн учурап мындай туруш, «Узатып коёюн» деп кылдым сунуш (Үмөталиев).
Бул сөз учур+а бөлүктөрүнөн турат. Анын учур уңгусу утуру деген сөздүн аяккы у тыбышы түшүп, утур түрүнө келишинен т тыбышы ч тыбышына алмашуудан келип чыккан: утуру>утур>учур. Ага атооч жасоочу -а мүчөсү уланып, учура сөзү жаралган. Учура сөзү алгач «утурлап алдынан чыгуу» маанисин берген. Кийин ал «жолук, кезик» деген маани берип калган.
учура этишинин аркылуу мамилеси.
понуд. от учура-;
үзгүлтүккө учурат- довести до прорыва (напр. план работы);
зыянга учурат- повредить, нанести ущерб.
учура этишинин аркылуу мамилеси.
и. д. от учурат-;
мелдешке катышпаган адамды учуратуу кыйын трудно встретить человека, который не участвует в соревновании.
учурат этишинин кыймыл атоочу. Мелдешке катышпаган адамды учуратуу кыйын.
этиш. Жолугушуп саламдашуу, көрүшүү. Сагынган теңтуштарыма учураштым (Сыдыкбеков). Жүгүрүп бири чыкты тосуп жолум, Эң сылык учурашты алып колум (Барпы).
взаимн. от учура-
1. встретиться, повстречаться;
2. поздороваться;
тааныш кишиден бетер учурашты он поздоровался со знакомым;
учурашкыча! до свидания!;
учурашпай калды он перестал раскланиваться; он прекратил знакомство;
3. (об акынах) приветствовать друг друга импровизациями;
учурашып ырдачы, уяңдыктан пайда жок фольк. спой приветствие, от стеснительности (от того, что будешь стесняться) пользы нет.
Жолугушуп саламдашуу, көрүшүү. Сагынган теңтуштарыма учураштым (Сыдыкбеков). Жүгүрүп бири чыкты тосуп жолум, Эң сылык учурашты алып колум (Барпы).
учураш этишинин аркылуу мамилеси.
и. д. от учураш-
1. встреча кого-л. с кем-л.;
2. импровизированное приветствие песней (одна из форм поэзии акынов).
учураш этишинин кыймыл атоочу.
uçuraşuu
raslaşmak, buluşmak
учураш этишинин кыймыл атоочу.