Толковый словарь кыргызского языка (1969)
зат. 1. Өсүмдүктөрдүн шагы, өзөгүнө жабыша чыккан тарамдары. Алма бутактары. Бутагы көп тал.
2. өт. Таралып чыккан бир тукум, жакын тууган. Билбеймин, ким болду экен бул жаткан эр? Сынды да үй-бүлөнүн бир бутагы (Үмөталиев).

Толковый словарь кыргызского языка. 2015
1. өсүмдүктөрдүн өзөгүнө жабыша чыккан тарамдары, шагы, Бутагы көк, бири сынса, бири чыгат, Былк этпей, качан көрсөң, чынар турат (Үмөталиев). Жаш бутактын ийилгени – сынганы, жаш жигиттин уялганы – өлгөнү (макал). 2. өт. Бир өзөктөн таралып чыккан тукум, жакын тууган. Элим ошол чоң түп чынар, мен – бир бутак, Мен өлсөм, элим тирүү, атымды угат (Үмөталиев). 3. өт. Кандайдыр бир таяныч, тармак, жөлөк. Айланайын балдарым, канат-бутактарым, өмүрлүү болсоңор экен («Эркин Тоо»).

Толковый словарь кыргызского языка (1969)
этиш. 1. Бутак чыгуу, бутагы көбөйүү. Жаз алдында бутактаган чынардай, Жарык жайнап өскөнүңө кубандым (Бөкөнбаев).
2. өт. Көбөйүү, улануу. Сөздөн сөз чыгып, бутактай баштады (Жантөшев). Сөздөн сөз чыгып, эрегиш бутактады («Советтик Кыргызстан»).

Толковый словарь кыргызского языка (1969)
сын. 1. Бутагы бар; бутак алган. Табылды менен Зарыл олтургузган алма жыгачы шактуу, бутактуу (Сыдыкбеков).
2. Көп сырдуу, бай, тарамдуу. Мейли эми мында турсун ата Миңбай, Биз анын сан бутактуу оюн бузбай, Көз салып карт багбандын кешпирине, Ал-жайын бир аз тыңшап угалы жай (Абдыраманов).