жылга

ложе ручья, длинная впадина, ложбина, балка.

жылга

Толковый словарь кыргызского языка (1969)

зат. Кичине кокту, узунунан кеткен ойдуң жер. Көл башында Жыргалаң, Көп кендер чыкты жылгадан (Убукеев). Жылгада жүрүп ырдаймын, Жыргалдуу заман доорунда (Осмонкул). Муздак булак жылгадан Агып турат шылдырап (Бөкөнбаев).

жылга

Орфографический словарь кыргызского языка (Карасаев)

жылга
жылга-сай

ЖЫЛГА

Толковый словарь кыргызского языка. 2015

1. Узатасынан улам төмөндөп тилкеленип кеткен кокту, суу, сел жүрүп салааланып кокту болуп кеткен нуктуу жер, тоодогу салаа тартып тармактанып узатасынан кеткен кууш өрөөн. Муздак булак жылгадан, Агып турат шылдырап (Бөкөнбаев). Жылганын ичинде таштан ташка, тийип, мөңкүп аккан көк кашка суу бар (Баялинов). Андрейдин үйү ушунун ары жагындагы жылгада болуучу (Байтемиров). 2. Тилкеленип же жол-жол болуп кеткен из. Аттардан жылга-жылга тер кетти (Айтматов). Жондоно кеткен жылгалар. Кургакта калган балыкпы? (Жаркынбаев).

жылгалан-

Киргизско-русский словарь Юдахина

1. (о местности) быть изрытой впадинами, ложбинами, быть в колдобинах;
2. перен. (о лице) быть покрытым морщинами.

жылгалан-

Орфографический словарь кыргызского языка (Карасаев)

жылгалан-, жылгаланбай, жылгаланган

ЖЫЛГАЛАН

Толковый словарь кыргызского языка. 2015

Жылга болуп тилкеленип кетүү, салаа-салаа, жол-жол тартып кеткен көрүнүштө болуу. Тырыша жылгаланып арык жаагы (Абдыраманов).

жылгалуу

Толковый словарь кыргызского языка (1969)

сын. Жылгасы бар, жылгасы көп. Тектири көп жылгалуу, Тескейи тулаң чөбүбүз (Тоголок Молдо). Эркиндин көз алдында кокту, колот, жыбыт-жылгалуу майда булак, аска-зоолуу жаңы жер турду («Советтик Кыргызстан»).

жылгалуу

Орфографический словарь кыргызского языка (Карасаев)

жылгалуу

ЖЫЛГАЛУУ

Толковый словарь кыргызского языка. 2015

Жылгасы бар, жылгалары көп. Тектири көп жылгалуу, Тескейи тулаң чөбүбүз (Тоголок Молдо).

жылгам

Киргизско-русский словарь Юдахина

название травы.

ЖЫЛГАМ

Толковый словарь кыргызского языка. 2015

Чөптүн бир түрү.

жылгансы-

Киргизско-русский словарь Юдахина

уподоб. от жыл- II
чуть двигаться, чуть шевелиться, казаться чуть двигающимся;
көктөн учкан канаттууну карасаң, канаттары араң эле жылгансыйт стих. если посмотришь на парящую в небе птицу, крылья её едва движутся.

жылгансы-

Орфографический словарь кыргызского языка (Карасаев)

жылгансы-

жылгача

Киргизско-русский словарь Юдахина

уменьш. от жылга.

жылгача

Орфографический словарь кыргызского языка (Карасаев)

жылгача

ЖЫЛГАЧА

Толковый словарь кыргызского языка. 2015

Кичинекей жылга, жылга сыяктуу салааланып кеткен жер. Адыр-күдүр жылгача, Жылгачаны чалбасын («Сейтек»).

жылгаяк

Киргизско-русский словарь Юдахина

скользкий;
жылгаяк муз скользкий лёд;
жылгаяк теп- скользить (на ногах); кататься на коньках.

жылгаяк

Толковый словарь кыргызского языка (1969)

сын. Сыйгалак, тайгалак. Долон бел кырка жонун ак кар баскан, Жолунда көк жылгаяк муздар каткан (Маликов). Көк жылгаяк муздун үстүнө самолётторду кондурушту.