этиш. 1. Үйүр этишинин туюк мамилеси.
2. Чогулуу, жыйылуу. Үч каркыра боюна, Үйрүлүп жыйын салды эле («Манас»).
3. өт. Жакшы мамиле кылуу, абдан жакшы көрүү, жан-алы калбай жалынып жалбаруу. Ойготуп «албайын» деп үйрүлүп турган чоң эненин жүрөгү тыз этти (Сыдыкбеков). Үстүнө үйрүлүп түшүп, аны сооротууга кам урду (Сыдыкбеков).
возвр.-страд. от үйүр- II;
Үч-Каркыра боюна үйрүлүп, жыйын салды эми фольк. собравшись на берегу (речки) Уч-Каркыра, устроили сборище;
төбөсүнө камчы үйрүлдү ему угрожали плетью; его запугивали (букв. над его макушкой вращалась плеть);
бир азга тим болуп, кайра үйрүлүүчү он на некоторое время успокаивался, а потом опять начинал упрашивать;
үйрүлүп өтө жалынды она усиленно просила, умоляла;
тим эле үйрүлүп түшүп турат она просто души не чает;
үйрүлүп калат он не надышится на кого-л., от души готов сделать всё; не знает, как угодить;
үстүнө үйрүлүп түшө калат она от всего сердца готова всё сделать (напр. для любимого человека);
үйрүлүп үстүнө, айланып астына түшүүдө уж и не знает как угодить, куда посадить;
үйрүлөйүн то же, что айланайын (см. айлан-).
1. үйүр этишинин туюк мамилеси. 2. Чогулуу, жыйылуу. Үч каркыра боюна, Үйрүлүп жыйын салды эми («Манас»). 3. өт. Жакшы мамиле кылуу, абдан жакшы көрүү, жан-алы калбай жалынып-жалбаруу. Ойготуп «албайын» деп үйрүлүп турган чоң эненин жүрөгү тыз этти (Сыдыкбеков). Үстүнө үйрүлүп түшүп, аны сооротууга кам урду (Сыдыкбеков).
понуд. от үйрүл-;
камчы үйрүлт-
1) угрожать плетью (подняв её кверху и вращая);
2) перен. запугивать, действовать угрозами.
1. Камчы менен коркутуу. 2. өт. Коркутуу, жалкытуу.