Толковый словарь кыргызского языка (1969)
этиш. 1. Үйүр этишинин туюк мамилеси.
2. Чогулуу, жыйылуу. Үч каркыра боюна, Үйрүлүп жыйын салды эле («Манас»).
3. өт. Жакшы мамиле кылуу, абдан жакшы көрүү, жан-алы калбай жалынып жалбаруу. Ойготуп «албайын» деп үйрүлүп турган чоң эненин жүрөгү тыз этти (Сыдыкбеков). Үстүнө үйрүлүп түшүп, аны сооротууга кам урду (Сыдыкбеков).