Толковый словарь кыргызского языка. 2015
1. үйүр этишинин туюк мамилеси. 2. Чогулуу, жыйылуу. Үч каркыра боюна, Үйрүлүп жыйын салды эми («Манас»). 3. өт. Жакшы мамиле кылуу, абдан жакшы көрүү, жан-алы калбай жалынып-жалбаруу. Ойготуп «албайын» деп үйрүлүп турган чоң эненин жүрөгү тыз этти (Сыдыкбеков). Үстүнө үйрүлүп түшүп, аны сооротууга кам урду (Сыдыкбеков).