сыны (кырка тоо)
сыны туташуу
сынык этишинин кыймыл атоочу.
сынык этишинин кыймыл атоочу.
сынык I
1. сломанный, разбитый, треснувший;
катыны жамандын казаны сынык, эркеги жамандын бычагы ийри погов. у кого жена дрянная, у того котёл с трещиной, у кого муж дрянной, у той нож кривой (погнутый);
сынык кет- с предшеств. исх. п. треснуть, дать трещину;
стакандан сынык кетти стакан треснул;
2. осколок, обломок;
снаряддын сыныктары осколки снаряда;
металл сыныктары металлический лом.
сынык II
то же, что сылык;
сынык жигит учтивый парень;
сынык сөз вежливое обращение.
сынык- III
осрамиться, устыдиться;
Акбалтанын Чубагы, сыныгып, бетин бурду эми, улук кыран Алмаңа уят болуп турду эми фольк. Чубак (сын) Акбалты, устыдившись, отвернул лицо своё, перед великим богатырём Алмой стоял он посрамлённый.
I сын.
- Сынып калган, жарака кеткен же кетилип калган жери бар, бүтүн эмес. Сынык ээр. Сынык казан. Сынык кетмен.
- Нерсенин сынган бир бөлүгү, бүтүн нерседен ажырап, бөлүнүп калган бир бөлүк. Ашыр кумуранын сыныктарын сыйпалап издей баштады (Сасыкбаев). Өзү дагы ажал тапты кыраан эр, Учуп тийип гранаттын сыныгы (Үмөталиев).
- өт. Дененин сынган жери, сынуу аркылуу болгон илдет. Сыныктын жаманы — кыйшык таңылганы, жигиттин жаманы — оозунан жаңылганы (макал).
СЫНЫК II сылык менен бирдей.
СЫНЫК III этиш. Мурдагыдай болбой бир аз ийигүү, мизи кайтуу, бети кайтуу. Күн сыныгып, айлана мелүүн тартып, жымжырттык жышанасы келип калган (Сасыкбаев).
сынык, сыныгы, сыныкка
сынык сызык
1.Сынып калган, жарака кеткен же кетилип калган жери бар, бүтүн эмес. Сынык ээр. Сынык казан. Сынык кетмен. 2. Нерсенин сынган бир бөлүгү, бүтүн нерседен ажырап, бөлүнүп калган бир бөлүк. Ашыр кумуранын сыныктарын сыйпалап издей баштады (Сасыкбаев). Өзү дагы ажал тапты кыраан эр, Учуп тийип гранаттын сыныгы (Үмөталиев). 3. өт. Дененин сынган жери, сынуу аркылуу болгон илдет. Сыныктын жаманы – кыйшык таңылганы, жигиттин жаманы – оозунан жаңылганы (макал).
Мурдагыдай болбой бир аз ийигүү, мизи кайтуу, бети кайтуу. Күн сыныгып, айлана мелүүн тартып, жымжырттык жышанасы келип калган (Сасыкбаев).
сыныктык I
отвл. от сынык I 1.
сыныктык II
то же, что сылыктык.
ар. уст.
класс (в школе);
жетинчи сыныпты бүтүргөн жыйырма эки баланын тогузу кыз из двадцати двух детей, окончивших седьмой класс, девять девочек.
зат. эс. Класс. Дээринде бар балдар биринчи сыныптан эле адам болуп чыгат (Сыдыкбеков).
эск. Класс. Дээринде бар балдар биринчи сыныптан эле адам болуп чыгат (Сыдыкбеков). Үчүнчү сыныпта окуп аткан баласына. Биз он жашка чейинки балдарды алабыз, биринчи сыныпка (Абакиров).
Бүткөн бою жазылбай курушуу, кучунашы кармоо. Карышкыр сыны туташып, бууруккан сүрү менен ар койду бирден булкуп өлтүрүп кете берет (Жантөшев).
Бүткөн бою жазылбай курушуу. Сыным туташып турат.
1. перелом (напр. руки);
2. перен. банкротство.