этиш. 1. Көзү көрбөй, бүдөмүктөп калуу. Кан агып суудай шарылдап, Карайлап көзү тунарды (Бөкөнбаев). Карайлап көзүм тунарат, Караңгы түн баскандай (Бөкөнбаев).
2. Эмне кыларын билбей кайсалоо, айласы кетүү. Баш буруп басалбай, карга камалган малдар катуу карайлады (Убукеев).
1. двигаться или действоэать ощупью, шарить впотьмах;
карайлаган там сүзөт погов. ощупью идущий стену бодает;
2. перен. быть в сильном горе и растерянности (гл. обр. о человеке, потерявшем единственного ребёнка).
1. Көзү жакшы көрбөй бүдөмүктөп калуу. Жалгыз көзүң карайлап, Жардан учуп өлөсүң (Токтогул). Карайлап кара көз көрбөй, Кайырсыз катаал түн беле? (Абдыраманов). 2. өт. Эмне кыларын билбей кайсалоо, карбаластай берүү, айласы кетүү. Каныш байкуштун, күнү карайлады го (Сыдыкбеков). Кайда барарын, кимден сураарын билбей, карайлап турбайбы (Байтемиров). Баш буруп баса албай, карга камалган малдар катуу карайлады (Убукеев). Калчаса тагдыр кайратым кетип карайлап, Кайгырып келип, кубанып чыгам үйүңдөн! (Бегимкулова).
карайла этишинин аркылуу мамилеси.
понуд. от карайла-;
калган элин кубалап, карайлатып, жөөлөтөм фольк. остальных (букв. остальной народ его) я буду преследовать, поставлю в безвыходное положение, оставлю пешими (см. жөөлөт-);
аны карайлатып талаага айдап жиберген он его выгнал на все четыре стороны в жалком состоянии;
кудай карайлаткыр! чтоб тебе ослепнуть!
карайла этишинин аркылуу мамилеси.