капала

капала I
см. капана.

капала-

капала- II
1. вызывать духоту;
2. огорчать, печалить;
чоң дайраны жакалап, чымындай жанды капалап фольк. двигаясь вдоль большой реки и огорчая бедную душу.

капала-

Орфографический словарь кыргызского языка (Карасаев)

капала-

КАПАЛА I

Толковый словарь кыргызского языка. 2015

Капа кылуу, кайгыга салуу, кайгыртуу. Чоң дайраны жакалап, Чымындай жанды капалап («Сейтек»). Асан кайгы аталат, Баласы кетет капалап (Осмонкул).

КАПАЛА II

Толковый словарь кыргызского языка. 2015

Жел тийбеген, ысык, үп жерде ысылоо, демигүү. Кышта тоңуп, жайда турсам капалап (Токомбаев).

капалан

Толковый словарь кыргызского языка (1969)

этиш. Капа болуу, кайгыруу. Баса, карындашың капаланбай турабы? (Жантөшев).

капалан-

Киргизско-русский словарь Юдахина

возвр. от капала- II
огорчаться, печалиться; тосковать;
капаланып кайгырдым я печалился и горевал.

капалан-

Орфографический словарь кыргызского языка (Карасаев)

капалан-, капаланба, ка паланган

КАПАЛАН

Толковый словарь кыргызского языка. 2015

Капа болуу, кайгыруу, бир нерсеге теригип, маанайы пас болуу, таарынып калуу. Капаланбаңыз, баары жайында («Ала-Тоо»). Кайгырып капаланба, сезимдерим, Карайлап жүдөп турган кезим менин (Бегимкулова).