этиш. Капа болуу, кайгыруу. Баса, карындашың капаланбай турабы? (Жантөшев).
возвр. от капала- II
огорчаться, печалиться; тосковать;
капаланып кайгырдым я печалился и горевал.
капалан-, капаланба, ка паланган
Капа болуу, кайгыруу, бир нерсеге теригип, маанайы пас болуу, таарынып калуу. Капаланбаңыз, баары жайында («Ала-Тоо»). Кайгырып капаланба, сезимдерим, Карайлап жүдөп турган кезим менин (Бегимкулова).
капалан этишинин аркылуу мамилеси.
капалан этишинин аркылуу мамилеси.
капалан этишинин кыймыл атоочу.
капалан этишинин кыймыл атоочу.
и. д. от капалан-
огорчение.