шуба, крытая материей;
киш ичик (в эпосе) соболья шуба;
бучкак ичик южн. шуба из меха с лапок.
зат. Кездеме тыштуу, көрпөсү, түгү ичине караган жылуу, калың сырт кийим. Жашыл нооту тыштаткан түлкү ичик кийген, ак боз ат минген — Атабек (Жантөшев).
«Көчкөндө көчү жылдыздай, Көрпө ичиги кундуздай» (Жеңижок). Бул — элдик салттуу сырт кийим. Ал кездемеден тышталат, кара саксактан ичтелет. Мунун сырты өзүнчө, ичи өзүнчө тигилет. Шартка жараша ичиктин ичи ар кандай өңдөгү терилерден болот. Ичиктик жакага кара көрпө ойдогудай шартташат. Кийинчерээк бүйүрмө ичик да тигилүүдө. Ага топчу ордуна илгич кадалат.
Жердиги жашыл болсо, кийимдин өзгөчөлүктөрүн өзү эле баамдатат. Жең менен жака ойдогудай коюлса, кийим көрктүү көрүнөт.
Жылуу сырт кийимдин түрү. Атайын иштетүүдөн (ашатылуу, өңдөлүү, ийленүү ж. б.) өткөн жаныбардын (көбүнчө илбирс, карышкыр, кашкулак, сүлөөсүн, түлкү ж. б.) терилеринен жүнүн ичине каратып, сыртын калың, бышык материя менен тыштап, ошол эле териден чоң жака салып тигилет. Ичиктер ичтелген теринин түрүнө жараша көрпө ичик, түлкү ичик, карышкыр ичик, илбирс ичик ж. б. аталат. Бирден ичик, бир кымкап. («Манас» С. О.). Капсалаң кара көрпө ичигин желбегей жамынып, эшикке чыкты (Бейшеналиев).
сын. Үшүп кеткенде айтылуучу сөз. Ичикий.. шаркыратма калтыратпа! (Мидин).
Суукту же муздак сууга денеси тийгенде үшүп кеткендикти, ичиркенгендикти билдирүүдө колдонулат. Ичикий, шаркыратма калтыратпа! (Мидин).