битир I
ар. рел.
1. прекращение поста (у мусульман);
2. подаяние по случаю прекращения поста;
3. приношение служителям культа по случаю прекращения поста;
молдонун көөнү битирде фольк. помыслы муллы на битир'е.
битир II
скряга.
I зат. дин. 1. Орозонун токтолушу.
2. Орозонун бүтүшүнө карата садага берүү. Орозодо молдолор Опулдашат битирге (Токтогул).
БИТИР II зат. Сараң, ач көз, катуу баш. [Жүзбай] жетишерлик малы болгон менен өтө битир эле (Каралаев).
Сараң, катуу баш, ач көз. Жүзбай жетишерлик малы болгону менен өтө битир киши эле (Каралаев).
дин. 1. Орозонун токтолушу. 2. Орозо ай бүткөн кезде киши башынан алынган садага. Орозодо молдолор опулдашат битирге (Токтогул). Мажурдун зекет, битир сыяктуу жыйымдарга да сараңдык кылганын айтышчу (Абдукаримов).
битирдик, битирлик; битирдиги, битирдикке,
битирлиги, битирликке
этиш. Ач көздөнүү, сараң болуу, колунан чыгарбоо. Бай, курусун, битирейт, Малайдын акын бүт бербейт (Токтогул).
скупиться, быть очень скупым, скряжничать;
бай курусун битирейт, малайдын акын бүт бербейт фольк. бай, будь он неладен, скряжничает, батракам полностью не платит;
битиреген бикир жигит парень скупой, скряга.
Сараңдануу, катуу баш болуу, калтырап, колунан чыгаргысы келбөө. Бай курусун битирейт, Малайдын акын бүт бербейт (Токтогул).
битирек, битиреги, битирекке
битире этишинин кыймыл атоочу.
битире этишинин кыймыл атоочу.