битир
Толковый словарь кыргызского языка (1969) I зат. дин. 1. Орозонун токтолушу.
2. Орозонун бүтүшүнө карата садага берүү. Орозодо молдолор Опулдашат битирге (Токтогул).
БИТИР II зат. Сараң, ач көз, катуу баш. [Жүзбай] жетишерлик малы болгон менен өтө битир эле (Каралаев).
2. Орозонун бүтүшүнө карата садага берүү. Орозодо молдолор Опулдашат битирге (Токтогул).
БИТИР II зат. Сараң, ач көз, катуу баш. [Жүзбай] жетишерлик малы болгон менен өтө битир эле (Каралаев).