этиш. 1. Аркасына, жонуна көтөрүү, жүктөө. Аз күндүк азык-түлүктөрүн аркалап атам жөнөп кетти.
2. өт. Милдет кылып алуу, жүктөө. Коммунисттер элдин жүгүн аркалап, Ар бир иште жол көрсөтүп башкарат (Осмонкул).
1. взваливать (себе) на спину, нести на спине;
2. перен. искать защиты;
элиме бүлүк салганда, качып келдим аркалап фольк. когда (враг) привёл мой народ в смятение, я прибыл искать защиты.
1. Аркага, жонго салып көтөрүү, аркасына жүктөө. Аз күндүк азык-түлүктөрүн аркалап, атам жөнөп кетти («Мугалимдерге жардам»). – Э, ботом, мына бул бирин көтөрүп, бирин аркалап, балапан ээрчиткен күрптөй болгон неме ким өзү? (Айтматов). 2. Милдет катары мойнуна алуу, жоопкерчиликти алуу. 3. Ишеним артуу. Мен бул жерге сизди аркалап келдим (Үсөн). Эми мындан аркы убалыңды аркалабайын (Сыдыкбеков). Өлкө жүгүн мен аркалап мойнума (Эралиев).
сев.
поддевание с земли чижика палкой, которую держат за спиной (при игре в чижик).
аркала этишинин аркылуу мамилеси.
понуд. от аркала-
взваливать кому-л. на спину;
маа аркалатып кой взвали мне на спину.
аркала этишинин аркылуу мамилеси.
и. д. от аркалат-
взваливание на спину кому-л.
взаимн. от аркала-;
аркалашып отур- сидеть спиной к спине.
1. и. д. от аркалаш-;
2. южн. весы (игра: двое, стоя спиной друг к другу и держа друг друга за пояс, поочерёдно поднимают друг друга на спину).