этиш. 1. Кичинекей гана көрүнүү, жаңыдан гана чыга баштоо. Жаңыдан көк кылтый баштаганда аба тазара түшкөн (Сыдыкбеков). Муруту жаңы келаткан Бычак сырты кылтыйып (Осмонкул).
2. Билмексен, көрмөксөн болумуш болуу уялыңкыраган кебетеде болуу. Алдыртан кылтыйып олтуруп, укмуштун. баары сенден чыгат? (Сыдыкбеков). Түгөтүп салып тарууну, Жатканын кара кылтыйып (Борбугулов).
1. чуть показываться - о кончике чего-л. (напр. о первых ростках травы);
көк чөптүн учу жердин бетинен кылтыйып келе жатат верхушки зелёной травы чуть показываются из земли;
чачын, кылтыйып эле келатканда, кырдырып таштай турган адаты он обычно брил голову, как только волосы начинали отрастать;
ээрден көчүк кылтыйды, үзөңгүдөн бут тайды фольк. зад с седла сдвинулся (стал виден), из стремени нога выскользнула;
2. высовываться, заглядывать украдкой;
дубалдын ар жагынан кылтыйып карап турат он смотрит, чуть высунув голову из-за забора;
кыргыектей кылтыйып поглядывая, как ястребок (на добычу; вытягивая шею, поглядывая то одним глазом, то другим);
кылтыйып күлүп усмехнувшись;
кылтыйган шайтан бала бедовый парнишка (смотрит не прямо, а искоса, хитро).
кылтый-, кылтыюу, кыл тыят
1. Кичинекей гана көрүнүү, жаңыдан гана чыга баштоо. Жаңыдан көк кылтыя баштаганда аба тазара түшкөн (Сыдыкбеков). Муруту жаңы келаткан Бычак сырты кылтыйып (Осмонкул). 2. Билмексен, көрмөксөн болумуш болуу, уялыңкыраган кебетеде болуу. Алдыртан кылтыйып олтуруп, укмуштун баары сенден чыгат? (Сыдыкбеков). Түгөтүп салып тарууну, Жатканын кара кылтыйып (Борбугулов).
каприз; обидчивость;
кылтыймасы бар он обидчив.
кылтыйма
кылтыйма көз
кылтыйма мүнөз
кылтый этишинин аркылуу мамилеси.
понуд. от кылтый-;
жууркандан башын кылтыйтып слегка высунув свою голову из-под одеяла;
окоптон башын кылтыйтып чыгарды он чуть высунул голову из окопа;
кылтыйтып найза салайын фольк. изловчившись и точно направив, я ударю копьём;
жыландын башын кылтыйт- слегка припугнуть (букв. чуть высунуть голову змеи).
кылтый этишинин аркылуу мамилеси.