1. чалый (масть лошади);
буурул тарт- принять свинцово-серый оттенок;
ала буурул светло-чалый;
кара буурул тёмно-чалый;
2. (о человеке) седой;
буурул сакал седобородый;
буурул чач седоволосый;
муңдуу күндө көп жүрүп, буурул болуп карыдым фольк. живя долго в печали, я постарел, став седым;
муруту буурул чалыптыр или муруту буурул болуптур у него в усах появилась седина;
буурул чак возраст, когда человек становится седым; преклонный возраст;
ала-буурул тартып калды он начал седеть;
буурул түн см. түн.
сын. 1. Боз, сур, көк жана башка түстөгү жүндөрдүн аралашмасынан турган аттын түсү. Алдыдагы буурул атчан мурап бир айылдын элиндей бажылдайт (Сыдыкбеков).
2. Ак кире баштаган чач, сакал, мурут. Эшикти орто жашап калган, чачтары буурул, нускалуу аял ачты (Шимеев).
Азыркы кыргыз тилинде буурул деген сын атоочтон этиш жасалганда буурул тарт, буурул бол түрүндө гана боло алат. Алтай тилинде болсо андан буурай (<--буур--ай) түрүндөгү этиш жасалат. Ушуга караганда буур сөзүнүн өзү эле алгач «буурул» маанисиндеги сөз экенин ырастайт. Байыркы түрк тилинде богрул//бугрул ала моюн койго карата гана айтылганы жолугат (ДТС, 109), богур//бугур түрүндө туруп, «буурул» маанисинде айтылганы кездешпейт. Биздин оюбузча, байыркы түрк эстеликтериндеги барык «бүдөмүк көрүнгөн нерсе» деген (ДТС, 84) сөздүн р жана к тыбыштары метатезалануудан бакыр-->багыр-->багур-->буур болуп өзгөргөн. Ага сын атоочторго улануучу -ыл мүчөсү жалганып, буурул сөзү жаралган. Бурул болгондо накта бир түстө болбой, аралашма түстө болору маалым. Ошондуктан буурул сөзү алгачкы барык деген сөздөн келип чыгат дешке болот.
Сур, боз, көк ж. б. түстөр аралашмасынан турган өң, түс. Буурул ат. Буурул жорго. || Бура тарткан кыл аркан Буурул аттын кермеси (Токтогул). || Ак кире баштаган сакал, мурут, чачтын түсү. Буурул болсом мейличи, Буралган жашты жоктодум (Токтогул). Буурул чач, бетин бырыш каптаган Алима эже эмнегедир ойлонуп кетти (Абдукаримов).
Буурул тартуу. Кетмен-Төбөнүн аскалуу чокулары тез эле буурулдап тунара баштады (Токомбаев).
седеть, становиться седым.
БУУРУЛ-ТОО — топоним. Валиханов жазып алган эпизоддо Көкөтөйгө аш бергени элин көчүрүп келген Бокмурун Кыл-Эртыштеги Б.-Т-нун этегине конот. Географиялык реалияда Челек менен Кум-Кечүүнүн ортосунда жайгашкан тоо, бул жердин шордуу топурагынан өткөн замандарда жергиликтүү эл туз кайнатып алышкан. Эпосто бул туз жөнүндө да эскерилет: «Кайнатма тузга барамын, туз кайнатып аламын» (Валиханов жазып алган эпизод, «Ала-Тоо», 1979, № 7, 73-б.).