этиш. Жемелөө, урушуу, сөгүү, тил тийгизүү. Улууга жаман айтпаган, Кичүүнү тилдеп какпаган, Биздин, биздин башкарма (Осмонов). Жеңи жок жалаң чепкен кийген күнүм, Байбиче кошо тилдеп, күйгөн күнүм (Барпы).
тилде- I
ругать, бранить;
көрдөн сууруп, көргө салып тилдейт он ругательски ругает, бранит на чём свет стоит;
кадырың менен тынч кетпей, катыныңча тилдейсиң фольк. вместо того, чтобы подобру ехать, ты бранишь, будто свою жену.
тилде- II
бөрү тилдеп хорошо заострив (копьё, кинжал; букв. придав форму волчьего языка).
Жемелөө, урушуу, сөгүү, тил тийгизүү. Улууга жаман айтпаган, Кичүүнү тилдеп какпаган, Биздин, биздин башкарма (Осмонов). Жеңи жок жалаң чепкен кийген күнүм, Байбиче кошо тилдеп, күйгөн күнүм (Барпы).
Көбүнчө катуу ооруп сүйлөй албай калуу, сүйлөө жөндөмдүүлүгүн жоготуу. Каныбек үч күнү тилден калды (Жантөшев).
Оорудан, ар кандай кырсыктан ж. б. сүйлөй албай калган өлүм алдындагы абалга жетүү, сүйлөөгө дарамети келбей калуу. Каныбек үч күнү тилден калып жатты (Жантөшев). Батма тилден калды (Баялинов).
тилде этишинин аркылуу мамилеси.
понуд. от. тилде- I;
асманды карай түкүртүп, кудайды тилдетчү болбо ты не заставляй плевать на небо и ругать бога.
тилде этишинин аркылуу мамилеси.
тилдеш I
находящийся в сговоре с кем-л.
тилдеш- II
взаимн. от тилде- I
бранить друг друга; ругаться, браниться.
Бири-биринин сөзүнөн чыкпаган, бири-бирин жакшы түшүнгөн, сөзү бир. Жетекчиге тилдеш, бармак басты, көз кысты адамдардан («Агым»).
Бири-бири менен сөгүшүү, жаман сөздөр айтып бирин-бири тилдөө. Теңтуштун көөнүн калтырып, Жаман айтып тилдешип, Жакалашпа жалганда (Токтогул).
и. д. от тилдеш- II
перебранка.
тилдеш этишинин кыймыл атоочу.