тилдеш

тилдеш I
находящийся в сговоре с кем-л.
тилдеш- II
взаимн. от тилде- I
бранить друг друга; ругаться, браниться.

тилдеш (к. а.)

тилдеш-

тилдеш-

Бири-биринин сөзүнөн чыкпаган, бири-бирин жакшы түшүнгөн, сөзү бир. Жетекчиге тилдеш, бармак басты, көз кысты адамдардан («Агым»).

Бири-бири менен сөгүшүү, жаман сөздөр айтып бирин-бири тилдөө. Теңтуштун көөнүн калтырып, Жаман айтып тилдешип, Жакалашпа жалганда (Токтогул).

и. д. от тилдеш- II
перебранка.

тилдешүү

тилдеш этишинин кыймыл атоочу.