столб (телеграфный и т.п.).
м.
1. түркүк, устун, мамы, сым карагай;
телеграфные столбы сым карагайлар, телеграф карагайы;
2. (воды, воздуха) формасы мамыдай болуп атырылган нерсе;
столб пыли уюлгуп өйдө көтөрүлгөн чаң;
поднялся столб воды суу атырылып көтөрүлүп чыкты (мис. куюндай);
позвоночный столб анат. кыр арка, арка омурткалары;
поставить к позорному столбу көп алдында маскара кылуу, шерменде кылып бетин ачуу;
стоять столбом разг. ордунан жылбай тик туруу, какайып тик туруу, селейип катып калуу.
несов.
селдейүү, делдейүү, шалдаюу.
м.
тилке;
текст в два столбца эки тилкеден турган текст.
столбняк (селейме), столбнягы, столбнякка
(мед.)
м. мед.
столбняк (тарамыш тартышып зынкыйып калма оору);
на него нашёл столбняк ал селдейип катып калды.
~, ая, -ое
столбняк-ка т.;
столбнячный микроб столбняк микробу.
~, ая, -ое
1. столб 1-ге т.;
столбовые провода сым карагайга тартылган сымдар;
столбовая выемка породы в шахте горн. породаларды тик казып түшүлгөн шахтадан чыгаруу;
2. перен. (главный, существенный) башкы, маанилүү;
столбовые вопросы башкы маселелер;
столбовой дворянин ист. эски дворянин (ата-бабасынан бери дворянин болуп келе жаткан адам);
столбовая дорога
1) уст. кара жол, чоң жол;
2) перен. даңгыр жол.
(физиол.) омуртка түркүгү; скелеттин омурткалардан турган түркүгү.