столб

м.
1. түркүк, устун, мамы, сым карагай;
телеграфные столбы сым карагайлар, телеграф карагайы;
2. (воды, воздуха) формасы мамыдай болуп атырылган нерсе;
столб пыли уюлгуп өйдө көтөрүлгөн чаң;
поднялся столб воды суу атырылып көтөрүлүп чыкты (мис. куюндай);
позвоночный столб анат. кыр арка, арка омурткалары;
поставить к позорному столбу көп алдында маскара кылуу, шерменде кылып бетин ачуу;
стоять столбом разг. ордунан жылбай тик туруу, какайып тик туруу, селейип катып калуу.