сандыракта
Толковый словарь кыргызского языка (1969)этиш. 1. Алы, күчү кетип, жыгылчудай болуп темтеңдеп басуу. Сандырактап баса албай калуу. Шайым ооп, сандырактап карыш жерге баса албадым («Ала-Тоо»). Бүркөлүп Мүзүретбек сандырактап, Отурду чатырчадан алыс-оолак (Абдыраманов).
2. Дайынсыз, баш-аягы жок сүйлөй берүү, келжирөө, тантыроо. Оозуна келгенин сандырактай берет. Сандырактабай отур.
2. Дайынсыз, баш-аягы жок сүйлөй берүү, келжирөө, тантыроо. Оозуна келгенин сандырактай берет. Сандырактабай отур.