(ср. коломто)
очаг, сложенный из камней, кирпича;
очок салып алды он сложил себе очаг;
жер очок маленький очаг;
очок башында при очаге у котла, где готовится пища;
очок башында тамак жасашып жүрөт они у очага готовят пищу;
тигил очок башында жүргөндөр да мында келүүдө те, которые находятся у очага, идут сюда;
очок башыга чыгаруу южн. этн. свадебный обряд: через три дня после свадьбы женщины сажают молодую у очага и произносят ей добрые пожелания;
орун-очок ал- см. орун 1.

зат. Казан асууга ылайыктап жерден оюлуп, же таш тизип жасалган кемеге, же кирпич коюп жасалган от жагуучу жай. Эркиниңди отургузуп, тетиги үч кышты коюп очок жасап, от жакчы (Жантөшев). Кочегар Бочкин зор сыймык менен очоктогу алоолонгон жалынды карады (Сасыкбаев).
♦ Орун-очок алуу — туруктуу болуу, отурукташып калуу.

fireplace ‘файэплэйс

oçok
ocak

ocak.

очок, очогу, очокко
очок күтүү
очок ээси

Казан асууга ылайыктап жерден оюлуп, же таш тизип жасалган кемеге, же кирпич коюп жасалган от жагуучу жай. Эркиниңди отургузуп, тетиги үч кышты коюп очок жасап, от жакчы (Жантөшев).

Ичинде очогу бар жай, үй. Очоккананны зыпылдатып шыпырып жатат.

Үй-бүлөлүү болуу, үйлүү-жайлуу болуу. Абдыкалык аскердик мөөнөтүн өтөп, андан соң эсепчиликти Караколдон окуду, кийин очок күттү, бала-чакалуу болду (Жусупов).

Үй-бүлөлүү болуу, үйлүү-жайлуу болуу. Абдыкалык аскердик мөөнөтүн өтөп, андан соң эсепчиликти Караколдон окуду, кийин очок күттү, бала-чакалуу болду (Жусупов).

Оор, өтө оор.

~: орун-очоктошуп ал- см. орун 1.

очоктош-

ocaklı.

Аялы, зайыбы. Очок ээси менен коштошуп, сыртка чыгышты. Эшикте эки өспүрүм эки келишкен атты сагактап, кутүп турушкан экен (Касымбеков).

Аялы, зайыбы. Очок ээси менен коштошуп, сыртка чыгышты. Эшикте эки өспүрүм эки келишкен атты сагактап, күтүп турушкан экен (Касымбеков).