1. невесёлый, безрадостный;
2. нерадивый.
сын. Көңүлү жок; кызык эмес; капалуу. Ансыз мен да, менсиз ал да көңүлсүз (Аалы). Баксыз мага көңүлсүз (Сыдыкбеков).
könülsüz
1. neşesiz, sevinçsiz;
2. ikmalci, dikkatsiz
без вниманиябезрадостныйбезразличныйбудничный (без внимания)будничный
1. Көңүлү жок, көңүлү келбеген, көңүлдөнбөгөн, кызыкпаган түрдө. Көсөл көңүлсүз жооп кайтарды (Каимов). 2. Көңүлү ачылбаган, түнт, капалуу. Ансыз мен да, менсиз ал да көңүлсүз (Токомбаев). 3. Кызык эмес, кызыгы жок, жагымсыз. Үй ичи күүгүмдөнүп күңүрт, ары көңүлсүз («Ала-Тоо»).
1. безотрадность;
2. нерадивость.
könulsüzdük
tatsızlık, nahoş
көңүлсүздүк, көңүлсүз дүгү
Көңүл келбеген, кабак ачылбаган, адам кызыгарлык болбогон абал, шарт. Анын көңүлсүздүгүнө көзүм жетти дечи («Чалкан»). Кандайдыр көңүлсүздүк үй ичине өкүм сүрө баштады (Жантөшев).