кыруу I
край, кромка;
калпактын кыруусу край полей колпака;
кыруусуна шакектин берметтен сирке төктүргөн края кольца он украсил мелким жемчугом;
кыруусу менен куй- наливать до краёв.
кыруу II
и. д. от кыр- III.
кыруу III
возглас, которым призывают жеребят;
кыруу! дээр мал калбады не осталось никакого скота (букв. не осталось скота, чтобы можно было кричать кыруу!).

I зат. Жээк, кыр, кырбу, курбу. Башында кыруусу көзүнө түшкөн фуражкасы бар (Сасыкбаев). Сакалчан киши калпагынын кыруусуна туруп калган тыпынды какты (Жантөшев).
КЫРУУ II сырд. Кулунду чакырууда колдонулат.
КЫРУУ III кыр этишинин кыймыл атоочу.

kıruu
kazımak

кыруу (жээк)

кыруу (өлтүрүү)

кыруу (кулунду чакырганда)

kıruu (cok kıluu)
imha

Жээк, кыр. Башында кыруусу көзүнө түшкөн фуражкасы бар (Сасыкбаев). Сакалчан киши калпагынын кыруусуна туруп калган кыпынды какты (Жантөшев).

Кулунду чакырууда колдонулат.

кыр этишинин кыймыл атоочу.

кыруула -