Толковый словарь кыргызского языка (1969)
зат. 1. Күн сууктаганда затты (мис., чөптү) каптап калуучу кар сыяктуу жука катмар. Ак кыроо, буурул бубак жамынган бирөө тоо тараптан келе жатты («Ала-Тоо»).
2. өт. Агаруу, ак түшүү (чач, сакал, мурут жөнүндө). Капкара мурут сакалым, Кыроо түшүп кубарды (Осмонкул).
Боз кыроо к. боз I.

Толковый словарь кыргызского языка. 2015
1. Күн сууктаганда (мис. чөптү) каптап калуучу кар сыяктуу жука катмар. Ак кыроо, буурул бубак жамынган бирөө тоо тараптан келе жатты («Ала-Тоо»). 2. өт. Агаруу, ак түшүү (чач, сакал, мурут жөнүндө). Капкара мурут сакалым, Кыроо түшүп кубарды (Осмонкул).

Толковый словарь кыргызского языка (1969)
этиш. 1. Кыроо каптап калуу, кыроо түшүү, кыроо басуу. Болор-болбос кыроолонгон көк шибер менен жай басып, сууну көздөй баратты (Абдумомунов).
2. өт. Ак кирүү, агара баштоо (мис., сакал-мурутка). Сакал, мурут кыроолондуң (Аалы).

Толковый словарь кыргызского языка. 2015
1. Кыроо каптап калуу, кыроо түшүү, кыроо басуу. Болор-болбос кыроолонгон көк шибер менен жай басып, сууну көздөй баратты (Абдумомунов). 2. өт. Ак кирүү, агара баштоо (мис. сакал-мурутка). Сакал, мурут кыроолондуң (Токомбаев).