дичащийся, сторонящийся людей, нелюдимый; ачуулуу, коомай болуп алды он стал злым и нелюдимым; коомай карады он посмотрел искоса и с опаской; он посмотрел недоброжелательно; коомай олтур- сидеть стесняясь, несмело (напр. сесть на краешек чего-л., чтобы не стеснить других); коомайраак кой- поставить что-л. отдельно, особо.
Бошураак, калпысыраак, окчунураак. Мен столдун жанындагы орундукка коомай отурдум. Сен бизге кошулбай коомай жүрөйүн деген экенсиң («Ала-Тоо»). || Чечкин эмес, жайбаракат, шашпаган абалда. Бизге коомай карап койду да, ишин уланта берди («Ала-Тоо»). Кексе, карт жорулар коомай кыймылдап, айланасын карап сактанган болушат (Токомбаев).
Бир нерсени башкалардан окчунураак, алысыраак коюу, коомай абалда кылуу. Алмаларды ар бирин коомайлап коюп чыктым. || Жакындабай, кошулбай, четтегенсип жүрүү, жатыркагандай көрүнүү. Бири-биринен өтө эле коомайлаган эки жаштын таанышуусу бөтөнчө башталды («Чалкан»). Керим балдарга кошула албай, коомайлап турат.
возвр. откоомайла-; "шарт" этип, качуучудай коомайланып отуруп сев с опаской, будто собирался вдруг удрать; коомайланып, бирдемени шыбырады его губы чуть шевелились, и он что-то шептал.
Оңтойсуздануу, өзүн алыстатып, жатыраак сезип туруу, коомайлоо. Кычан адеп кездешкенде кандайдыр коомайсына түштү (Бейшеналиев). Коомайсынбай, жакын барып учурашсаң боло («Чалкан»).