ир.
фигура, осанка;
келбети келишкен красивый; статный, осанистый;
уул жакшысы - урмат, келин жакшысы - келбет погов. лучший из сыновей (тот, кто) почтителен, лучшая сноха (та, которая) статна;
келбети келгенден кеңеш сура погов. совета спрашивай у того, кто выглядит симпатичным.
зат. Турпат, сымбат. Эргеш мурунку көркү менен келбетинен аксап басууга айланды (Жантөшев). Жийдегүлдүн келбети, көз карашы Андрейге алда немедей көрүндү (Сасыкбаев).
келбет, келбети, келбетти
внешность (облик)имиджобликосанкафигура
Адамдын сын-сыпаты, турпаты, жалпы көрүнүшү, элеси, сымбаты. Сулуунун көркү келбетте, Шурунун көркү берметте (Токтогул). Сабиранын келбети, чырайы кыздардыкынан кем эмес (Сасыкбаев). Келбетин көрүп болдум таң, Жаратылбайт мындай жан («Сейтек»).
Жоого кийүүчү ок өтпөс кийим, тон. Ок өтпөгөн келбето, Кийишермин дечү элем («Манас»).
украшать, делать красивым.
Келбетин, көрүнүшүн мыктылоо, көркүнө чыгаруу, сын-сыпаттуу кылуу. Сулуу кызды келбеттеп, келишимдүү жасап кийинтип алып келеринде, «сүйгөнүнө качып кетиптир» деген каңшаар угулат («Ала-Тоо»).
возвр. от келбетте-
хорошеть, становиться красивым.
келбетте этишинин өздүк мамилеси.
келбетте этишинин кыймыл атоочу.
красивый, с красивыми чертами лица; статный, видный.
сын. Сымбаттуу, келишимдүү. Келишип кошор кеңешин Келбеттүү нечен баатырлар (Нуркамал).
Көрүнүшү келишимдүү, сын-сыпаттуу, келбети көркүнө чыккан. Батийнанын кынап койгондой таза, келбеттүү мүчөсүнө күрөң кызыл жараша түшчүдөй (Сыдыкбеков). Зина аттуу келбеттүү кыз Сапарга ашык болду (Сасыкбаев).
келбеттүүлүк, келбеттүү лүгү
Келбети келишкендик, көрктүүлүк, сулуулук, сымбаттуулук. Сырткы келбеттүүлүгүнө караганда Жумабек токтоо жигит болчу (Ашубаев). Келбеттүүлүгүнө караганда келин-кыздардын сыйына татыктуу боло турган киши ушул («Ала-Тоо»).