карылык I
старость;
мылтык менен окууга карылык жок погов. для ружья и для учения старости нет;
колдон келген бардык иш, эбимди алдың карылык стих. руки (мои) всё могли делать, отняла ты, старость, мою ловкость;
карылыгы жеткен абышка дряхлый старик;
карылыгы жеткен кемпир дряхлая старуха.
карылык II
рел.
профессия чтеца корана.
карылык III
локтевой сгиб;
укурукту жылкычылар карылыкка салып жүрөт пастухи, пасущие коней, держат укрючину на локтевом сгибе.

I зат. Улгайгандык, карып калгандык, картайгандык. Мылтык менен окууга карылык жок (макал). Карылыкка эңкейип берчү мен эмес (Сыдыкбеков).
КАРЫЛЫК II зат. дин. Куран окуганды кесип кылгандык.

карылык (картайган дык), карылыгы, ка рылыкка

карылык (дин.), карылы гы, карылыкка

старость

Карып калгандык, улгайгандык, карыгандык. Камка карылыктан күчү кеткен көздөрүн ыкшырайтып, калчылдаган колун чекесине алды (Сыдыкбеков). Карылык кууп жеткен соң, Кайран өмүр өткөн соң (Токтогул). Кайрат урап, карылыкка бой сунуп, Күндөн күнгө карт сөөктөй сынамын (Бегимкулова).

Куранды мыкты окуу, куранкана болуу кесиби.

Чыканактын ичин карай бүктөлгөн жери. Укуругун, карылыкка илип коюп, жылкычылар үйүрдү имерип келе жатышты («Ала-Тоо»).

Улгая баштоо, картайганын сезе баштоо, жашы илгерилөө. Адамкулдун сакалы ого бетер агарып, тулку-бою шүйүп, кичине эңкее тартып, карылыкка баш коюп калган экен (Алыбаев). В.: Карылыкка моюн сунуу. Бул кезде Бейше-Баатырдын жашы жетимишке таянып, карылыкка моюн сунуп калган экен (Медетов).

Улгая баштоо, картайганын сезе баштоо, жашы илгерилөө. Адамкулдун сакалы ого бетер агарып, тулку-бою шүйүп, кичине эңкее тартып, карылыкка баш коюп калган экен (Алыбаев).

к. КАРЫЛЫККА БАШ КОЮУ Бул кезде Бейше-Баатырдын жашы жетимишке таянып, карылыкка моюн сунуп калган экен (Медетов).

удобный для того, чтобы нацепить на локтевой сгиб;
карылыктуу найза пика, удобная для руки (не очень длинная).