этиш. Өтө арык болуу, арбаюу. Бир түндүн ичинде каржайып арыктаган, киши тааныгыс болуп чачы агарган (Байтемиров).

каржай, каржаюу, кар жаят

быть костлявым, худым.

Сөөктөрү чыгып өтө арык көрүнүү, арыктоо, эти качып, кажыган, калжайган көрүнүштө болуу. Кабыргаңды каржайтып, Карылуу элең, жыргалым (Тоголок Молдо). Омор каржайып үнсүз отуруп калды (Сыдыкбеков). Бир түндүн ичинде каржайып арыктаган, киши таанылгыс болуп чачы агарган (Байтемиров).

каржай этишинин аркылуу мамилеси.

понуд. от каржай-;
бул атыңды каржайтып эмне кыламын? зачем мне эта твоя кляча?
карган атын каржайтып, минип жүрөт он ездит на своей старой костлявой лошади.

каржайт-, каражайтты

каржай этишинин аркылуу мамилеси.

каржайтуу

каржайыш