Киргизско-русский словарь Юдахина
карган I
см. кары- V.
карган- II
возвр. от карга- II
1. клясться, божиться;
ууру тойгончо жеп, өлгөнчө карганат погов. вор досыта (ворованным) насытится, (а потом) вовсю (букв. до смерти) клянётся (мол, не брал);
алып-жутуп, жеп коюп, "алганым жок" деп, карганат фольк. урвёт, присвоит, (а потом) клянётся, мол, я не брал;
2. произносить заклятия, заклинать;
карганып-шиленип
1) клянясь и божась;
2) изрыгая ругательства на всех и вся.

Толковый словарь кыргызского языка (1969)
I этиш. Бир нерсени иштебегендигине, күнөөсү жок экенине, айыптуу эмес экенине ишендирүү үчүн каргыш сөздөрдү айтуу. Ууру тойгончо жеп, өлгөнчө карганат (макал). Айдарбек безилдеп, карганып жиберди (Жантөшев).
КАРГАН II кары менен бирдей.

Толковый словарь кыргызского языка. 2015
Өзүнүн актыгын, айыптуу эмес экендигин билдирүү же актануу үчүн өзүнө карата каргыш сөздөрдү айтуу, каргыш кылуу. Иши кара болсо да, Иле менен карганат (Токтогул). Айдарбек безилдеп карганып жиберди (Жантөшев). Арбак уруп кетсин деп, Карганып сөздү көп айтат (Тоголок Молдо).