каралы I
южн.
то же, что каралды.
каралы II
акты-каралы см. ак I 1.

каралы (кара өрүк) (диал.)

каралы: акты-каралы

1. чернота;
2. перен. нечестность;
каралык бар го оюңда фольк. у тебя в мыслях нечестность; ты задумал недоброе;
айылды алалык бузат, араны каралык бузат погов. аул портят раздоры, отношения портит нечестность;
каралыкка салын- предаться скверным, недобрым делам;
каракчы болуп, мал уурдап, каралыкка салынып фольк. став грабителем, воруя скот, он предался делам скверным;
бети каралык или жүзү каралык гнусность, коварство.

зат. 1. Арамдык кара ниеттик, жамандык. Айылды алалык бузат араны каралык бузат (макал). Каракчы болуп мал уурдап, Каралыкка салынып («Эр Табылды»).
2. Күнөөлүүлүк, айыптуулук. Ак-каралыгын текшер.

black блэк

karalık.

каралык, каралыгы, кара-
лыкка

1. Адамга ак санабаган кара ниеттик, арамдык, жамандык, арам ойлуулук. Каракчы болуп мал уурдап, Каралыкка салынып («Эр Табылды»). Айылды алалык бузат, араны каралык бузат (макал). 2. Күнөөлүүлүк, айыптуулук. Каралыгын калыс адамдар текшерип көрөр («Ала-Тоо»).

concerned кон’сөөнд