Толковый словарь кыргызского языка (1969)
зат. 1. Арамдык кара ниеттик, жамандык. Айылды алалык бузат араны каралык бузат (макал). Каракчы болуп мал уурдап, Каралыкка салынып («Эр Табылды»).
2. Күнөөлүүлүк, айыптуулук. Ак-каралыгын текшер.