каралуу I
носящий траур;
каралуу катын вдова (до года после смерти мужа);
каралуу көч похоронная процессия (кочевая);
жоо аяган - жаралуу, катыны - каралуу погов. кто жалеет врага, тот ранен, а жена его в трауре.
каралуу II
имеющий крупный скот, обладатель крупного скота;
бирин-экин каралуу, бардар адам у него есть несколько голов крупного рогатого скота, человек он зажиточный.
каралуу III
и. д. от карал- IV;
каралуучу маселе вопрос, подлежащий рассмотрению.

сын. Жесир, эри өлгөн, кара кийген. Жоо аяган жаралуу, катыны каралуу (макал). Каралуу калган Каныкей Көрбөгөндү көрдү дейт («Семетей»).

каралуу (бодо малдуу)

каралуу (текшерилүү)

каралуу (жесир)

Кара кийген, эри өлгөн жесир. Каралуу калган Каныкей, Көрбөгөндү көргөн дейт («Семетей»). Жесир калган каралуу Агача аттуу энеңден («Эр Табылды»). Каралуу башың эр кылгын, Катын башың туу кылгын («Сейтек»).

Бодо малдуу, ири малдары бар. Колунда бар, каралуу адам.

каралуучу (а.)