каралуу Толковый словарь кыргызского языка (1969) сын. Жесир, эри өлгөн, кара кийген. Жоо аяган жаралуу, катыны каралуу (макал). Каралуу калган Каныкей Көрбөгөндү көрдү дейт («Семетей»).