то же, что жасат I.

жесет (дене, сөөк) (дин.)

жесет- (кайтарт-), жесетти

ЖЕСЕТ, жасат —1) дене, келбет, бүткөн бой; 2) сөөк, өлүк. «Манас» эпосунда эки маанисинде тең учурайт: «Жесетин жерге токтотуп, Ак жоолуктун баарына Атакелеп жоктотуп (Сагымбай Орозбаков, 3. 40), «Талаада бекен деп турам Табытка салып жөнөөрдө» (Сагымбай Орозбаков, 2. 331).

туурасы: жасат. Көмүлбөстөн талаада, Жесетим жерде калбасын («Манас»).

жесетүү