(или жеке сан)
(в эпосе)
1. род сапог;
жекесан бутта чойкоюп фольк. на ногах жекесан красуются;
2. колокольчик, подвешиваемый на шею верблюда;
жекесан үнү баш жарып фольк. громко раздавался звук колокольчиков.

ЖЕКЕСАН — 1) эпосто баатырлардын кооздолуп жасалган өтүгү: «Жекесан бутта чойкоюп, Желектүү найза койкоюп» (Сагымбай Орозбаков, 2. 53); 2) кербен баштаган атан төөгө тагылган коңгуроо: «Коңгуроолуу кара нар колго көчү барабар». Ж. кыргыздарда музыкалык аспап милдетин да аткарган: «Жебилгеси жер чийип, жекесаны баш жарып» (Сагымбай Орозбаков, 2. 157). Мындай аспаптар октавага күүлөнгөн; көлөмүн чоңойтуп, үнүн төмөндөтүүгө, кичирейтүү менен бийиктетүүгө жетишилген.

1. Кыргыздардын коңгуроо сымал тилдүү байыркы музыкалык аспабы. Жекесандын конус түрүндө жасалган түрү кеңири тараган. 2. Көбүнчө төөнүн мойнуна тагылуучу коңгуроо. Кош коңгуроо жекесан, Тийип койсоң шаңгырап («Саринжи-Бөкөй»). 3. Өтүктүн бир түрү (эпостордо). Жекесан бутта чойкоюп («Манас»).