этиш. Бир нерсенин үстүнө жабыштыра тигүү, жабыштыра кошуу. Жерге жапшыра чап. Кара-Баткакта эле Алымбай менен бирге жапшырып таштабай (Турусбеков).

то же, что жабыштыр-;
жерге жапшыра чап стукни так, чтоб он к земле прилип.

жапшыр-

1. Бир нерсени катуу капшыра коюу, жабыштыра коюу, кабырылтуу, жалпайта уруу. Кара баткакта эле Кылымбай менен бирге жапшырып таштабай! (Турусбеков). Бекташ темир така ботинкасы менен алкымдан ары жерге жапшыра басты (Сыдыкбеков). || Жабыштыра кысуу, бир нерсенин үстүнө жабыштыра тигүү, жабыштыруу. Баласын бооруна жапшыра кучактап, келин чуркап келаткан экен (Сыдыкбеков). 2. Катуу, жашыруу, бекитүү. Гүлайым катты бырыштыра бүктөп, ички чөнтөгүнө жапшырды (Бейшеналиев).

жапшырт-

жапшыртуу

жапшыр этишинин кыймыл атоочу.

жапшыруу

жапшыр этишинин кыймыл атоочу.

жапшыр этишинин туюк мамилеси.

страд. от жапшыр-,
то же, что жабыштырыл-.

жапшырыл-

жапшыр этишинин туюк мамилеси.

понуд. от жапшырыл-
сплющить;
жапшырылта теп- ударить ногой так, чтобы сплющилось.

жапшырылт-, жапшырылтты

жапшырылтуу

жапшырылуу

жапшырыш-