дембе: дембе-дем

«Дем алган сайын, аба жуткан сайын» маанисиндеги бул сѳз кыргыз тилине иран тилдеринен кирген: дем ве дем. Сыягы, кыргыз тилиндеги бетме-бет, колмо-кол деген сөздөр дагы ушул моделдин негизинде калька түрүндө жасалып, кийинчерээк кыргыз тилинин тыбыштык түзүлүшүнө ылайыкташса керек деп божомолдоого болот : бетме-бет < бет бе бет, колмо-кол < кол бе кол. Мындай сѳздѳргѳ оозмо ооз, колмо-кол, жекеме жеке, байма-бай, сѳзмѳ-сѳз, кѳзмѳ-кѳз, тушма-туш, жайма-жай дегендерди да кошууга болот.

(или дембе-дем)
ир.
то и дело;
ар бир сонун иш көрөт ар убак шондой дембедем фольк. постоянно, то и дело видит такие вот занимательные дела.

dembedem, ara sıra.

Үстү-үстүнө, үстөкө-босток, улам-улам, уламдан-улам. Жакшы чыккан нак бозо дембе-дем ичиле баштады (Касымбеков). Кайыкчы күлүмсүрөп алыс карайт, Дембе-дем канжасынан түтүн булап (Маликов).

производить какое-л. действие часто, повторно;
үшүгөн колун дембелеп үйлөп то и дело дуя на свои замёрзшие руки;
кирпиктерин дембелеп ирмеди он часто мигал.

дембеле- (кайтала-)

Үстү-үстүнө артуу, үстөккө-босток кошумчалоо, уламдан-улам көбөйтүү, аракет тез-тез болуп туруу, күчөө. Уркуянын эриндери калтырап, кирпиктери дембелеп ирмелип турду (Байтемиров).