южн.
то же, что үзүк I (в богатой юрте, но с украшениями);
делбир-делбир образное подражание развевающийся, колышащийся;
шыкалып катар-катар эл келатат, туулары делбир-делбир мунарланат стих. идут люди тесными рядами, их знамёна, развеваясь, алеют.
1. Көңүлдү тарткан, сүйкүмдүү, өзүнө кумар кылган. Аялдардын ичинде ак жоолук делбир деген болот. Буга жолуккан эркектин иши оңолот (Каралаев). Кырга чыккан ак кайыңым! Кызыл жоолук делбирим (Айтматов). 2. өт. Энчилүү ат.
этиш. 1. Желбирөө, Байрактын баары делбиреп, Желектин баары желбиреп («Эр Табылды»).
2. өт. Кубануу, сүйүнүү. Быяк-тыяктан жолугуп калганда, Эрке кыз апа деп делбиреп турат го? (Байтемиров). — Токтогул аман келди — деп, Тосуп чыгып делбиреп (Токтогул).
развеваться (напр. о флаге);
алдымдан тосуп, делбиреп, амандашып чыгарым фольк. та, которая выйдет с приветом мне навстречу, развевая (свое платье).
1. Желп-желп этип желпилдеген, дирилдеген абалда болуу, желбирөө. Мала кызыл крепдешин косынкасынын учу желге делбирейт (Сыдыкбеков). Байрактын баары делбирейт («Эр Табылды»). Делбиретип деңиз мынча сагынтат, толкунунда калган өңдүү элесим (Абдалова). 2. өт. Эпилдеген жеңил кыймыл-аракетте, элпек, шайдоот мамиледе болуу. Быяк-тыяктан жолугуп калганда, Эркекыз апа деп делбиреп турат го (Байтемиров).
понуд. от делбире-;
ак жоолугун делбиретип жолоочулар түшкөн машинаны узатып турат (женщина) на (голове) которой развевается белый платок, провожает (взглядом) машину с пассажирами.
делбире этишинин аркылуу мамилеси.
делбире этишинин кыймыл атоочу.
делбире этишинин кыймыл атоочу.
Делбирөө, желбирөө. Айганыштын көйнөгүнүн гана этеги делбирттейт (Сыдыкбеков).
делбиртте этишинин аркылуу мамилеси.
делбиртте этишинин кыймыл атоочу.