бурулуш I
1. поворот; заворот;
2. перен. перелом (резкое изменение в ходе какого-л. процесса).
бурулуш- II
взаимн. от бурул-.

зат. 1. Имерилиш, кайрылыш. Жылганын оозундагы бурулушка там салмакчы (Байтемиров).
2. Өзгөрүш. Сен да жардам бермексиң, Жасоого чукул бурулуш (Турусбеков).

turn төөн;
critical ‘критикэл

buruluş
1. dönemeç, kıvrıntı; viraj
2. değişiklik

бурулуш

1. Имерилиш, кайрылыш. Зоонун чыгыш тарабындагы буйгат бурулуштагы үңкүрдүн оозуна барып токтоду (Жантөшев). Маруся менен Акия көчөнүн бурулуш жерине отура кетишти (Сасыкбаев). 2. өзгөрүш. Баласынын бир нерсеге таасирленип, катуу бурулуш жасаганын энеси сезип турду (Байтемиров). Кыргыз искусствосунун Москвада болуучу декадасынын алдындагы жогорулаш – элдик маданияттын өнүгүшүндөгү чоң бурулуш эле (Каимов).

landmark ‘лэндмаак