этиш. 1. Каардануу, кыжырлануу, ачуусу келүү. Жума саал ачуулана сүйлөдү (Жантөшев).
2. Урушуп коюу. Ага ачууланып кой.
1. злиться, сердиться, гневаться;
2. бранить. пробирать;
ага ачууланып кой! пробери-ка его!
ачуулан-, ачууланба-,
ачууланган
1. Ачуусун келтирүү, кыжырлануу, каардануу. Анда Жакып кеп айтат, Ачууланып бек айтат («Манас»). 2. Урушуп коюу, тилдөө. Иниңе ачууланып койбосоң, сөзүбүзду уккудай эмес («Чалкан»). Баласынын тентектигине чоң атасы ачууланып үйгө түшпөй койду («Ала-Тоо»).
ачуулан этишинин аркылуу мамилеси.
ачуулан этишинин аркылуу мамилеси.
понуд. от ачуулан-
злить, сердить, озлоблять.
ачуулан этишинин кыймыл атоочу.
açuulanuu
öfkelenmek, kızmak, sinirlenmek, feveran, hiddetlenmek
гневатьсязлитьсясердиться
ачуулан этишинин кыймыл атоочу.