Толковый словарь кыргызского языка. 2015
1. Ачуусун келтирүү, кыжырлануу, каардануу. Анда Жакып кеп айтат, Ачууланып бек айтат («Манас»). 2. Урушуп коюу, тилдөө. Иниңе ачууланып койбосоң, сөзүбүзду уккудай эмес («Чалкан»). Баласынын тентектигине чоң атасы ачууланып үйгө түшпөй койду («Ала-Тоо»).