акылдаш I
1. советчик, советник; наперсник;
2. единомышленник.
акылдаш- II
советоваться.
I сын. Бири-бири менен кеңештеш, сырдаш, пикирлеш. Акылдаш жакын адамга Айткым келет сырымды (Осмонкул). Акылдашым кырк жигит, Айбатымсың баарың тең («Курманбек»).
АКЫЛДАШ II этиш. Кеңешүү, пикир алышуу. Каныбек өзүнүн оюн айтып, Кебек менен да акылдашты (Жантөшев).
Кеп-кеңеши бирге, кеңешип иш кылуучу. Акылдаш жакын адамга Айткым келет сырымды (Осмонкул).
Бирөөгө кеңеш салуу, акыл суроо, пикирлешип кеңешүү. Ana! Сага акылдашайын деп, келдим (Байтемиров). Биз акылдашып, ойлонуп көрөлү («Ала-Тоо»).
акылдаш II этишинин аркылуу мамилеси.
акылдаш этишинин кыймыл атоочу.
акылдаш II этишинин кыймыл атоочу. Силерге акылдашуу үчүн келип турамын («Ала-Тоо»).