громкий и грубый крик; окрик;
айкырык сал- громко кричать (напр. на скачках, подбадривая коня своей группы);
айкырыгы көк жарып, артынан сүрөөн салыптыр фольк. (на скачках) с громким криком сзади подгоняли (скачущих коней).

зат. Катуу кыйкырык, ачуу чыккан үн. Айкырыгын баспастан, Эрмек келет сабалап («Эр Табылды»). Бир жагынан Музбурчак, Айкырыгы таш жарып Келе жатат чамынып («Манас»).
♦ Ач айкырык — кулак жаңырткан катуу кыйкырык. Жети асаба туу алып, Ач айкырык чуу салып («Манас»).

aykırık
çığlık, feryat, haykırma

айкырык, айкырыгы, айкырыкка
айкырып-кыйкырып

Катуу кыйкырык, айкырып чыккан ачуу үн. Сыртта жүргөн Чоно атасынын айкырыгын угуп, үйгө шашылып кирди (Каимов). Бир жагынан Музбурчак, Айкырыгы таш жарып, Келе жатат чамынып («Манас»).