Фанат (фан, фэн; фанатик сөзүнүн кыскарт., лат. fanaticus — «берилген, токтолбогон», грек. Φανατισμός — «сокур ишеним») — аздектөө объектине (кумирине) өзгөчө катуу берилген киши.
Фана́т (также фан, фэн; сокр. от фанатик, лат. fanaticus — «одержимый, неистовый», греч. Φανατισμός — «слепая вера») — человек, испытывающий особо повышенное влечение к определённому объекту (кумиру).
1. Диний ишенимге жеткире сугарылган, ага өзгөчө катуу берилген, башка диндик ишенимди, анын өкүлдөрүн аябай жек көргөн киши. 2. Кандайдыр бир ишке, идеяга ж. б. өзгөчө кызыгуу менен берилген, аны жан-дили менен колдогон, анын бардык ишине ар дайым даяр турган киши.
зат. Өзүнүн диний ишенимине өзгөчө катуу берилген, башка ишенимди кайнаса каны кошулбагандай жек көргөн фанатиктин ой-пикирине, түшүнүгүнө, аракетине мүнөздүү көрүнүш, анын өзгөчөлүгүн аныктоочу белгилердин жалпы жыйындысы.
м.
фанатизм (өзүнүн пикирине, идеясына аябай берилип, башканын пикирине такыр чыдабоочулукту көрсөтүү).
Өзүнүн диний ишенимине өзгөчө катуу берилген, башка ишенимди кайнаса каны кошулбагандай жек көргөн фанатиктин ой-пикирине, түшүнүгүнө, аракетине мүнөздүү көрүнүш, анын өзгөчөлүгүн аныктоочу белгилердин жалпы жыйындысы.
зат. 1. Диний ишенимге жеткире. сугарылган, ага өзгөчө катуу берилген, башка диндик ишенимди, анын өкүлдөрүн аябай жек көргөн киши.
2. Кандайдыр бир ишке, идеяга ж. б. өзгөчө кызыгуу менен берилген, аны жан дили менен колдогон, анын бардык ишине ар дайым даяр турган киши.
fanatik
fanatik, mutaassıp
фанатик, фанатиги, фанатикке
м.
1. фанатик (фанатизм жагына ооган киши; динге берилген адам, ашынган катаал адам);
2. перен. фанатик (кандайдыр бир идеяга абдан берилген адам).
фанатиктик, фанатиктиги, фанатиктикке
~, ая, -ое
фанатизм-ге т.; фанатиктүү;
фанатическая вера фанатизм ишеними, фанатикче ишенүү.
женск. р. к фанатик;
фанатичка.
нареч.
фанатиктик менен, фанатикче.
ж.
фанатиктик, фанатиктүүлүк.
~, ая, -ое
см. фанатический.